:+:The day after:+:
ตอนนี้ชีวิตชั้นมันอะไรกันเนี่ย
เรื่องเยอะแยะเข้ามารุมเอาอีตอนนี้
คือจะเป็นช่วงมรสุมชีวิตเลยใช่มั้ยคะ
ไหนจะเรื่องเรียน ที่ตอนนี้ใกล้จะแอดเต็มที
งานก้อยังท่วมหัวอีกเป็นสิบ นับวันที่จะสอบไฟนอล อีกแค่ไม่ถึง 10 วัน
จะสมน้ำหน้าตัวเองก้อคงจะได้ ตอนแรก ๆ ดันไม่ทำ
ปล่อยเวลาให้ผ่านไป แล้วทีอย่างนี้มาเดือดร้อนจะเป็นจะตาย
แล้วกับการที่เป็นรุ่นแรกของการเปลี่ยนระบบ รู้อะไรบ้างรึเปล่า
แนวข้อสอบ วิธีคัดเลือก คะแนนสูงต่ำ ไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง
เพราะผู้ใหญ่เอาแต่คิดเรื่องของตัวเอง ปัญหามันก้อเลยมาตกอยู่ที่เด็ก
บอกมากะทันหันแบบนี้ ถามหน่อยเถอะ ใครมันจะไปเตรียมตัวทันคะ
จริงอยู่ ที่ว่ามันน่าจะเตรียมตัวมานานแล้ว แต่ขอเวลาในการรับรู้ให้มันมากกว่านี้หน่อยไม่ได้หรอ
ระบบการรับสมัครก้อรวนชิบ ไม่ได้มีความพร้อมเลย
ถามหน่อยเถอะ ถ้าไม่ติดขึ้นมา มันก้อเป็นเพราะตัวเราเองฝ่ายเดียวใช่มั้ย?
เรื่องความรัก จะมามีอะไรกันตอนนี้ ชั้นยังไม่อยากคิด
ไม่อยากพูดให้เสียใจ ไม่อยากทำลายความรู้สึกดี ๆ
แต่ช่วงนี้ สำคัญที่สุดในชีวิต อย่ามาทำให้ลำบากใจได้มั้ย
ที่ชอบคนนั้นคนนี้ ก้อชอบไปเรื่อย ไม่ได้จริงจัง เข้าใจใช่มั้ยคำว่าปลื้มน่ะ
แกจะเข้ามาตอนช่วงนี้ทำไม ปวดหัวเรื่องเรียนอย่างเดียวก้อจะตายอยู่แล้ว
อย่ามาพูดเลยว่ารอได้ ไม่มีใครที่ทำได้แบบนั้นหรอก
ไม่ชอบให้ใครมาทำตัวเป็นเจ้าของ ไม่ชอบให้ใครมาโทรตาม
รู้ว่าห่วง แต่แบบนี้มันมากเกินไป
เราไม่ได้เป็นอะไรกัน!!!!!!!!!!!!!!
แล้วก้ออย่ามาทำเป็นรู้ความรู้สึกคนอื่นดีกว่าเจ้าตัวเลย
เบื่อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ชีวิต มันอะไรนักหนา(วะ)เนี่ย
เรื่องสุขภาพ เอาเข้าไป กะเอาให้มันตายไปเลยใช่มั้ย
ท้องเสีย ทำไมมันไม่หายซักทีวะ จะบ้าตายอยู่แล้ว
กะให้ไม่ต้องกินอะไรเลยใช่มะ
ไหนจะไมเกรนอีก ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าคนอย่างชั้นจะเป็นไมเกรน
เอาเถอะ ๆ ก้อมันเครียดจะตายอยู่แล้ว ไม่รู้ว่ามันจะมีไรเข้ามาอีกมั้ย
จะจบแล้ว จะต้องจากกันแล้ว ไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย
มีอีกตั้งหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำในชีวิตมัธยม
อีกแค่ไม่นานก้อต้องสูญเสียสถานะเด็กม.ปลายไปแล้ว
ขอหยุดเวลาไว้แค่นี้ได้ไหม??????
วันปัจฉิม ไม่อยากไปเลยนะ กลัวว่าตัวเองจะหยุดร้องไห้ไม่ได้
ไม่อยากจะเสียน้ำตาให้ใคร ๆ เห็นอีกแล้ว
แต่คงไม่ได้หรอก ทุกอย่างมันก้อต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ช่หรอ
ถ้าวันสุดท้ายของการเรียน จะให้ไปบอกรักใครด้วยดอกไม้
เราคงจะต้องหอบดอกไม้ไปเป็นกระบุงเลยละมั้ง
..............................................................................
ทำใจได้แล้วนะ ไม่ต้องห่วงหรอก ความเป็นเพื่อนน่ะ ยินดีที่จะเป็นแค่นี้
ความรู้สึกเรารับไม่ได้ก้อไม่เป็นไร ก้อบอกแล้วไง ว่าใจเรามันลอยไปเรื่อย
แค่หยุดที่ปลายนานไปหน่อยเท่านั้นเอง
...............................................................................
อย่าทำให้ชอบไปมากกว่านี้จะได้มั้ย
ไหน ๆ พี่ก้อจะจบอยู่แล้ว กลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ได้
แต่ก้อขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่ให้กันนะ
รู้ตัวบ้างมั้ยว่ายิ้มที ทำให้ใจคนแถวนี้โดนกระชากออกจากตัว
รู้ตัวบ้างมั้ยว่าคำพูดที่คุยกัน ทำให้คนแถวนี้เอาไปฝันทุกคืน
ขอบคุณมากเลยนะเก๋ ทั้งที่รู้ว่ารู้สึกยังไงแต่ก้อยังคุยแล้วก้อยิ้มให้
แอบจี๊ดเวลาที่หวานกะแฟน แต่จะทำไงได้อ่ะ
ขอเป็นคนเลวที่รักเธอที่สุดละกัน ^-^
วันไหนเลิกกะแฟนบอกนะ
................................................................................
ยังไงก้อรักวินส์ที่สุดนะคับ
เรื่องเยอะแยะเข้ามารุมเอาอีตอนนี้
คือจะเป็นช่วงมรสุมชีวิตเลยใช่มั้ยคะ
ไหนจะเรื่องเรียน ที่ตอนนี้ใกล้จะแอดเต็มที
งานก้อยังท่วมหัวอีกเป็นสิบ นับวันที่จะสอบไฟนอล อีกแค่ไม่ถึง 10 วัน
จะสมน้ำหน้าตัวเองก้อคงจะได้ ตอนแรก ๆ ดันไม่ทำ
ปล่อยเวลาให้ผ่านไป แล้วทีอย่างนี้มาเดือดร้อนจะเป็นจะตาย
แล้วกับการที่เป็นรุ่นแรกของการเปลี่ยนระบบ รู้อะไรบ้างรึเปล่า
แนวข้อสอบ วิธีคัดเลือก คะแนนสูงต่ำ ไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง
เพราะผู้ใหญ่เอาแต่คิดเรื่องของตัวเอง ปัญหามันก้อเลยมาตกอยู่ที่เด็ก
บอกมากะทันหันแบบนี้ ถามหน่อยเถอะ ใครมันจะไปเตรียมตัวทันคะ
จริงอยู่ ที่ว่ามันน่าจะเตรียมตัวมานานแล้ว แต่ขอเวลาในการรับรู้ให้มันมากกว่านี้หน่อยไม่ได้หรอ
ระบบการรับสมัครก้อรวนชิบ ไม่ได้มีความพร้อมเลย
ถามหน่อยเถอะ ถ้าไม่ติดขึ้นมา มันก้อเป็นเพราะตัวเราเองฝ่ายเดียวใช่มั้ย?
เรื่องความรัก จะมามีอะไรกันตอนนี้ ชั้นยังไม่อยากคิด
ไม่อยากพูดให้เสียใจ ไม่อยากทำลายความรู้สึกดี ๆ
แต่ช่วงนี้ สำคัญที่สุดในชีวิต อย่ามาทำให้ลำบากใจได้มั้ย
ที่ชอบคนนั้นคนนี้ ก้อชอบไปเรื่อย ไม่ได้จริงจัง เข้าใจใช่มั้ยคำว่าปลื้มน่ะ
แกจะเข้ามาตอนช่วงนี้ทำไม ปวดหัวเรื่องเรียนอย่างเดียวก้อจะตายอยู่แล้ว
อย่ามาพูดเลยว่ารอได้ ไม่มีใครที่ทำได้แบบนั้นหรอก
ไม่ชอบให้ใครมาทำตัวเป็นเจ้าของ ไม่ชอบให้ใครมาโทรตาม
รู้ว่าห่วง แต่แบบนี้มันมากเกินไป
เราไม่ได้เป็นอะไรกัน!!!!!!!!!!!!!!
แล้วก้ออย่ามาทำเป็นรู้ความรู้สึกคนอื่นดีกว่าเจ้าตัวเลย
เบื่อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ชีวิต มันอะไรนักหนา(วะ)เนี่ย
เรื่องสุขภาพ เอาเข้าไป กะเอาให้มันตายไปเลยใช่มั้ย
ท้องเสีย ทำไมมันไม่หายซักทีวะ จะบ้าตายอยู่แล้ว
กะให้ไม่ต้องกินอะไรเลยใช่มะ
ไหนจะไมเกรนอีก ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าคนอย่างชั้นจะเป็นไมเกรน
เอาเถอะ ๆ ก้อมันเครียดจะตายอยู่แล้ว ไม่รู้ว่ามันจะมีไรเข้ามาอีกมั้ย
จะจบแล้ว จะต้องจากกันแล้ว ไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย
มีอีกตั้งหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำในชีวิตมัธยม
อีกแค่ไม่นานก้อต้องสูญเสียสถานะเด็กม.ปลายไปแล้ว
ขอหยุดเวลาไว้แค่นี้ได้ไหม??????
วันปัจฉิม ไม่อยากไปเลยนะ กลัวว่าตัวเองจะหยุดร้องไห้ไม่ได้
ไม่อยากจะเสียน้ำตาให้ใคร ๆ เห็นอีกแล้ว
แต่คงไม่ได้หรอก ทุกอย่างมันก้อต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ช่หรอ
ถ้าวันสุดท้ายของการเรียน จะให้ไปบอกรักใครด้วยดอกไม้
เราคงจะต้องหอบดอกไม้ไปเป็นกระบุงเลยละมั้ง
..............................................................................
ทำใจได้แล้วนะ ไม่ต้องห่วงหรอก ความเป็นเพื่อนน่ะ ยินดีที่จะเป็นแค่นี้
ความรู้สึกเรารับไม่ได้ก้อไม่เป็นไร ก้อบอกแล้วไง ว่าใจเรามันลอยไปเรื่อย
แค่หยุดที่ปลายนานไปหน่อยเท่านั้นเอง
...............................................................................
อย่าทำให้ชอบไปมากกว่านี้จะได้มั้ย
ไหน ๆ พี่ก้อจะจบอยู่แล้ว กลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ได้
แต่ก้อขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่ให้กันนะ
รู้ตัวบ้างมั้ยว่ายิ้มที ทำให้ใจคนแถวนี้โดนกระชากออกจากตัว
รู้ตัวบ้างมั้ยว่าคำพูดที่คุยกัน ทำให้คนแถวนี้เอาไปฝันทุกคืน
ขอบคุณมากเลยนะเก๋ ทั้งที่รู้ว่ารู้สึกยังไงแต่ก้อยังคุยแล้วก้อยิ้มให้
แอบจี๊ดเวลาที่หวานกะแฟน แต่จะทำไงได้อ่ะ
ขอเป็นคนเลวที่รักเธอที่สุดละกัน ^-^
วันไหนเลิกกะแฟนบอกนะ
................................................................................
ยังไงก้อรักวินส์ที่สุดนะคับ
